Saint Quay port D'Armor, 17 juli 2026

Na een douche en een kop koffie maken we de zeilen klaar. We kunnen meteen de sluis in. Er liggen al twee schepen in. Het weer is prachtig maar bij de kust is het heiîg.

We zien vissers die onderweg zijn om hun netten op te halen of uit brengen.
Het laatste stuk moet de moter erbij. Het tij is volgens onze kaart 11 meter! Als je dat mee of tegen hebt scheelt nogal wat.
Het bochtige stukje tussen de rotsen door is niet heel lastig en we krijgen een mooi plekje aan de bezoekerssteiger.

We maken nog een ommetje door de stad en daarna hebben we heerlijk gegeten! Sybren voor het eerst grote gamba's! Dat was even wennen om de inhoud eruit te krijgen maar wel heel lekker. En ik pasta met gare mesheften en gebakken gamba's.

Zaterdag

Vanochtend zijn we om tien uur op de fiets gestapt om de  route bij de kust langs te fietsen. We zien prachtige vergezichten en komen langs een oude toren. 

We komen langs een oude bron, die we eerder al voorbij gefietst waren. Bij deze bron verteld men de volgende legende: 

Saint-Ké , een Ierse kluizenaar uit de 6e eeuw, zou het Kanaal zijn overgestoken om een ​​klooster te stichten in Cléder, Finistère . Volgens de overlevering keerde hij vervolgens terug naar zee en landde in de baai van Kertugal, op de plek van het huidige Saint-Quay-Portrieux. De plaatselijke wasvrouwen, bang voor zijn aanwezigheid, sloegen hem met bezemtakken en lieten hem voor dood achter. De heilige man bad tot de Maagd Maria om hulp. Zij verscheen aan hem en liet een bron vlakbij hem ontspringen, die zijn wonden genas. Vervolgens leidde ze hem naar een braamstruik zodat hij kon rusten. De volgende dag smeekten de vrouwen die hem hadden geslagen hem om vergeving. Sindsdien wordt dit water beschouwd als wonderbaarlijk voor de genezing van wonden.

Bron: Wikipedia

Op een terras komt een vrouw bij ons zitten. Haar man is onderweg is met hun jacht. Zij vaart niet mee en brengt de auto naar hun volgende ligplaats. Zij laten hun schip "Rappe" al jaren overwinteren in Frankrijk zodat ze niet telkens het stuk vanaf Nederland moeten varen. Bretagne is prachtig om te varen maar het 1e stuk heeft ze wel gehad met de grote tij verschillen.

Op aanraden van haar eten we een heerlijk broodje aan de overkant. Het terras waar we zitten is alles op! Zelfs het kistje met oesters in de koelkast is leeg, laat de ober me zien.